جام میکی موس بسه آرژانتین

                 ۲                                               ۱

           ۱                 ۰

آرژانتین موفق شد در اولین بازیش تو مسابقات فوتبال المپیک پکن با نتیجه دو بر یک ساحل عاج رو شکست بده و در بازی دوم هم توانست این پیروزی رو تکرار کرده و با نتیجه یک بر صفر تیم استرالیا رو ببره و به عنوان یکی از نامزدهای قهرمانی این جام مطرح بشه. صد البته قهرمانی آرژانتین تو این جام مهم برای این کشور افتخار بزرگیه و همه طرفداران و هوادارانش رو خوشحال میکنه ولی این جام چه جامیه و آرژانتین چه تیمی؟ مسابقات فوتبال المپیک که در گذشته فقط آماتورها حق شرکت تو اون رو داشتن از طرف ابرقدرتهای فوتبال جدی گرفته نمیشد و حتی کار به جایی رسید که تیم ملی برزیل در مسابقات المپیک ۱۹۶۸در مقابل تیم ملی ایران یک بر صفر شکست خورد!!! تا قبل از المپیک ۱۹۹۲ بارسلون این جام بیشتر توسط کشورهای سوسیالیست اروپای شرقی تصاحب میشد ولی امروز فرق کرده٬ از بعد از المپیک بارسلون در سال ۱۹۹۲ که اسپانیا فاتحش شد تیمهای بزرگی چون برزیل هم به فکر کسب این جام افتادن در واقع ابرقدرتهای بزرگ فوتبال که فقط به جام جهانی اهمیت میدادن فهمیدن که باید افتخاراتشون رو در تمامی زمینه ها افزایش بدن و دلیل این مدعا هم قهرمانی های متوالی برزیل در جام ملتهای آمریکای لاتین در دهه اخیر میباشه که اونها در طول تاریخشون انقدر قهرمانی تو این جام نداشتن که تو این دهه گرفتن و متوجه شدن با اهمیت ندادن به این جام باعث شدن آرژانتین و اروگوئه با قهرمانی های زیاد برای خودشون احترامی در این منطقه کسب کنن.

آرژانتین هم که سالهاست در حسرت جام جهانیه برای تسکین دل مردم کشورش رو به قهرمانی در جامهای میکی موس ( منظور جامهای فوتبال به جز جام جهانیه) آورده٬ آرژانتینیا تو این چند سال تا دلتون بخواد از این جامها بردن به خونه جامهایی مثل جام جهانی نوجوانان٬ جام جهانی جوانان٬ المپیک٬ کنفدراسیونها و در رده باشگاهی قهرمانی لیبرتادورس و جام تویوتا و... اما همه این جامها رو بزارن رو هم ارزشش به اندازه یک جام جهانی هم نمیشه اونم وقتی که برزیل با پنج بار فاتح جام جهانی شدن بدجوری از این تیم پیش افتاده. ایتالیا با چهار جام و آلمان با سه جام و چندین و چند نایب قهرمانی حتی اروگوئه هم که سالهاست فوتبالش به یه فوتبال درجه سوم در جهان مبدل شده با دو جام در کنار آرژانتینیه که ادعای ارائه بهترین فوتبال رو در جهان داره؟! بعد از جام نود که با من بمیرم تو بمیری و اون اتفاقات در گروه آرژانتین افتاد که اگه دیگو تو بازی با شوروی اون توپ رو با دست از دروازه بیرون نمیکشید به زور هم نایب قهرمان جام نمیشدن دیگه تو جام جهانی ما از آرژانتین جز یه تیم رده چندمی چیزی ندیدیم تیمی که همش با اشتباهات مربیان سطح پایینش کوچهای بدی میشد و از دور مسابقات کنار میرفت. این همه ناکامی با چی باید سرپوش گذاشته میشد؟ با جامهای میکی موس که الان تو یکی از اونها هستیم و مسئولان کم خرد آرژانتینی لیونل مسی رو که ستاره فوتبال آرژانتین هست به این مسابقات آوردن تا هر جور شده فاتح اون بشن بدون توجه به مسائل احتمالی چون مصدومیت این ستاره و یا اثرات روحی بدی که ممکن با قهرمان نشدن آرژانتین روش بزاره.

ای کاش این همه وقت و انرژیی که آرژانتین رو این جامها میذاشت رو یک سومش رو خرج جام جهانی میکرد٬ تو جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی اگه بازهم آرژانتین خراب کنه که با مربی گری بازیله احتمالش هست فکر کنم کلی از اعتبارش کم بشه٬ اعتباری که برای به دست آوردنش بازیکنهایی چون دیگو مارادونا٬ ماریو کمپس و باتیستوتا از خودشون مایه گذاشتن ولی حالا داره از دست میره. مردم آرژانتین دیگه با جامهای میکی موس خوشحال نمیشن برید و به فکر فتح جام جهانی باشید.

حمید رضا مقسمی

              زنده باد آرژانتین     

خوان پابلو سورین مارکو پولوی فوتبال آرژانتین

بعد از جام جهانی ۱۹۹۸ صحبت از یک پدیده قدرتی در فوتبال آرژانتی شد٬ یادمه تو کیهان ورزشی و یا دنیای ورزش عکس بزرگی ازش انداخته بودن و زیر عکس نوشته بود خوان پدیده تازه فوتبال آرژانتین٬ استعدادش فوق العاده بود یه بازیکن منحصر به فرد از مکتب بازیکن ساز آرژانتینیوس جونیورز٬ بازیکنی با خصوصیات جنگندگی که من تا به حال اینطوریش رو ندیدم٬ و فقط آرژانتینه که میتونه همچین عجوبه ای رو پرورش بده٬ مدافع هافبک چپ آرژانتین بود توپ رو  به جناح مخالف سانتر میکرد و در یک چشم به هم زدن خودش رو به منطقه جریمه میرسوند٬ دونده ای وحشتناک٬ سرزنی فوق العاده٬ شوت زنی عالی و بازیکنی باهوش بود.

بلافاصله باز ما دلخوش کردیم که با وجود او و دیگر سرداران آرژانتین جام جهانی ۲۰۰۲ کره و ژاپن تو مشت ماست٬ ولی بازهم دشمن درجه اول تیم ملی آرژانتین یعنی سرمربی خود آرژانتین باعث هدر رفتن استعدادهایی چون او شد٬  بازی اول جام جهانی رو آرژانتین با تک گل گابریل باتیستوتا به سختی توانست از سد تیم نیجریه بگذرد!!! در بازی بعد که با انگلستان بود سورین مامور کنترل دیوید بکهام شد و در طول بازی به خوبی از پس ماموریت خود بر آمد ولی انگلستان با یک ضربه پنالتی یاران سورین را با شکست مواجه کرد تا ارزش کار خوان هرگز معلوم نگردد٬ بازی آخر با سوئد بود و آرژانتین باید بازی را میبرد تا بتواند سعود خود را جشن بگیرد متاسفانه بازهم گل اول را آرژانتین دریافت کرد و گل ریباند پنالتی هرنان کرسپو هم نتوانست آرژانتین را راهی دور بعد کند و شانس اول قهرمانی به خانه بازگشت٬ بیشتر از همه در این قضیه لوناردو لوئیز نازاریا دلیما خوشحال شده بود زیرا ترس از رویارویی با آرژانتین دیگر معنا نداشت و برزیلیها به راحتی و در حالی که تیم خوبی نداشتند قهرمان جام جهانی شدند.

جام جهانی ۲۰۰۸ رسید و پکرمن سر مربی تیم ملی آرژانتین با وجود آیالا بازوبند کاپیتانی آرژانتین رو به سورین داد تا از همان روز اول کار رو با حرف و حدیث شروع کند٬ آرژانتین دور اول بازیها رو به خوبی پشت سر گذاشت و وقتی یوگوسلاوی تیم قدرتمند اروپای شرقی رو با شش گل درهم کوبید همگان این تیم رو قهرمان جام دونستن ولی در یک چهارم نهایی بازی آرژانتین با میزبان یعنی آلمان بود و خردمندی پکرمن!! با بازی ندادن به مسی و تعویض ریکلمه بازی برده آرژانتین رو تبدیل به باخت کرد٬ جای خالی زانتی در سمت راست که جناب پکرمن خطشون زده بود بیشتر از همه برای سورین سنگین بود چون نفوذهای او و زانتی از راست و چپ میتونست شیرازه هر تیمی رو از هم بپاشه٬ سورین سنش بالا رفته و دیگه نمیتونه تو جام جهانی بعد آرژانتین رو یاری کنه

سورین در زمینه انتخاب تیم باشگاهیش هم اشتباهات بسیاری رو مرتکب شد!! نداشتن مشاور خوب که اون رو تو انتخاب تیمهاش راهنمایی کنه و بهش بگه که برای جا افتادن فوتبالش باید مدتی رو تو یک تیم باشه و هی باشگاه عوض نکنه بلای سورین شد٬ اون مرتب تا میخواست تو ارنج باشگاهش جا بیوفته مثل مارکوپولو سر از یه باشگاه دیگه تو اونور دنیا در می آورد . این نقل و انتقالات اشتباه باعث خراب شدن بازیش شد و هیچ چیز تازه ای رو یاد نگرفت٬  همانطور که در عکس بالا روند تعویض تیمهای سورین مشخص شده اون ابتدا و در جوانی بازیکن تیم آرژانتینیوس جونیورز بود و بعد از مدتی و با کشف استعداد فوتبالش اون رو به باشگاه متمول ایتالیایی یعنی یوونتوس تورین منتقل کردن٬ تو یوونتوس ریاد از سورین بازی گرفته نشد و اون به ریور پلاته در کشور خودش برگشت و بازیهای درخشانی از خودش به نمایش گذاشت٬ بعد از ریور پلاته با یه اشتباه به تیم کروزیرو در کشور برزیل رفت که اشتباه بزرگی بود چون فوتبال باشگاهی برزیل از آرژانتین بسیار پایین تره٬

سورین از کروزیرو در کشور برزیل به فوتبال ایتالیا و باشگاه لاتزیو پیوست٬ آن زمان لاتزیو مثل اینتر امروز پر از بازیکنهای آرژانتینی بود و میشد این انتخاب سورین رو عاقلانه دونست ولی سورین مدت زیادی در لاتزیو نموند و طبق عادت از این باشگاه خوب ایتالیایی هم رفت مقصد بعد آبی و اناریهای شهر بارسلون بود٬ سورین به بارسلون رفت و تو اون باشگاه بزرگ که در قبضه قدرت هلندیهاست مدتی نیمکت نشین شد اما با سعی و تلاش خودش رو به ارنج اصلی تیم بارسا آورد همه مطمئن بودن که خوان پابلو سورین دیگه مدتها در این تیم خواهد ماند زیرا بارسا یکی از ابرقدرتهای جهان فوتباله و کعبه آمال بسیاری از بازیکنان بزرگ فوتبال اما سورین در بارسلون هم نماند و از این باشگاه هم رفت.

ژرمنهای پاریسی مقصد بعدی سورین بودند او در تیم پاریس سن ژرمن هم موفق بود و روزهای درخشانی رو با این تیم پشت سر گذاشت ولی باز هم مارکوپولوی قصه ما هوس جدایی زود به سرش افتاد و از باشگاه بزرگ و خوب پاریس سن ژرمن جدا شد و به تیم ویارئال در اسپانیا پیوست٬ سورین به همراه هموطنش ریکلمه بازیهای زیبایی در این تیم ارائه دادند و زیر دریایی زرد لیگ اسپانیا را تبدیل به یک مدعی برای غولهای اسپانیا کردند اما همگان منتظر یک جابه جایی دیگر از مارکوپولوی فوتبال آرژانتین بودند و این انتقال بزرگترین اشتباه زندگی سورین بود اشتباهی که قبل از او دی الکساندور کرده بود انتخاب باشگاهی در لیگ آلمان٬ لیگ حرفه ای فوتبال آلمان یا همان بوندس لیگا قاتل بازیکنان تکنیکی است و سورین با عضویت در باشگاه درجه دومی هامبورگ ارزش بازوبند کاپیتانی تیم ملی آرژانتین را پایین آورد جالب این بود که در هامبورگ مدتی نیمکت نشین هم بود !!!! که جای بسی تاسف دارد او همینک مصدوم است و مسئولان باشگاه هامبورگ مطمئن نیستند که بتواند دوباره برای باشگاهشان بازی کند.

سالهاست در فوتبال غنی آرژانتین بازیکنانی متولد میشوند که داشتن آنها برای هر کشوری آرزویی محال است بازیکنانی مانند سورین٬ ورون٬ باتیستوتا٬ مسی و ... که متاسفانه با عدم مدیریت داشته ها در سطح تیم ملی آرژانتین از قدرتشان آنچنان که باید استفاده نمیشود٬ سورین یکی از این پدیدها بود که نمونه اش را در کمتر کشوری میتوان یافت قدرت و روحیه جنگندگی همراه با خلاقیت فردی و سرعت بالای کاپیتان تیم ملی آرژانتین او را متمایز از سایرین میکرد ولی هیچ گاه از این استعداد و استعدادهای دیگر به درستی استفاده نشد. سورین و بازیهای زیبایش تا ابد در یاد هوادارن فوتبال آرژانتین خواهد ماند٬ در ادامه مطلب چند عکس از سورین گذاشتم مایل بودین ببینید.

حمید رضا مقسمی

              زنده باد آرژانتین     

آرژانتین و برزیل

                            o                o

 بازی فوتبال بین دو تیم آرژانتین و برزیل که  در کشور برزیل انجام شد با نتیجه مساوی بدون گل پایان یافت٬ این بازی در سری مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی برگزار شد و هر دو تیم صاحب موقعیتهایی بودند که نتوانستند از آن به خوبی استفاده کنند. بازی این دو ابرقدرت فوتبال آمریکای لاتین همیشه زیبا بوده و مشتاقان رو به خودش جلب میکنه٬ با توجه به خلاقیتهای بالای فردی بازیکنان دو تیم این بازی همیشه یه بازی محشر بوده ولی حساسیت اون متعلق به سالهای اخیره و به گذشته دور برنمیگرده٬ در گذشته در آمریکای لاتین بازی بین دو تیم آرژانتین و اروگوئه بازی حساسی  به حساب میامده زیرا اروگوئه قسمتی از خاک آرژانتینه که انگلستان از اون کشور جدا کرده و از بازی فینال جام جهانی ۱۹۳۰ که اروگوئه با استفاده از میزبانی توانست آرژانتین رو مغلوب کنه بازی بین این دو تیم حساس شد ولی با افت بازی اروگوئه حساسیت بازی با اروگوئه جای خودش رو به بازی با برزیل داد و تو این سالهای اخیر بازی این دو تیم خیلی حساس بوده.دو کشور آرژانتین و برزیل با اینکه همسایه اند ولی از تمامی جهات با هم متفاوت هستند گویی متعلق به دو جهان متفاوتند

مردم آرژانتین به زبان اسپانیولی صحبت میکنن و کشور اونها مدتها مستعمره اسپانیا بوده٬ با اینکه درصد زیادی از مردم آرژانتین رو سرخپوستان تشکیل میدن بازهم رنگ پوست تقریباْ تمام مردم این کشور روشنه٬ آب و هوای آرژانتین معتدل کوهستانیه و رشته کوه های سر به فلک کشیده آند مرز بین این کشور و کشور شیلیه٬ دموکراسی تو این کشور نوپاست و سالهای زیادی رو این کشور در دیکتاتوری نظامیان وابسته به آمریکا گذرونده٬ مردم آرژانتین زیاد دین دار نیستند و جمعیت زیادی از یهودیان در این کشور ساکنند و روزگاری قرار بود سرزمین موعود یهودیان آرژانتین باشه نه فلسطین٬ اقتصاد کشورشون بعد از جهانی شدن خراب شده و یه کشور تقریباْ ورشکسته به حساب میان٬ فوتبال رو از انگلیسیها یاد گرفتند و امروزه جزء ابرقدرتهای این رشته به حساب میان دو بار قهرمانی در جام جهانی٬ قهرمانی المپیک٬ قهرمانی جام جهانی جوانان و نوجوانان٬ قهرمانی جام کنفدراسیونها از افتخاراتیه که آرژانتین در رده فوتبال ملی به اون دست پیدا کرده و داشتن اسطوره فوتبال جهان مارادونا برای اونها افتخار بزرگیه

برزیل همسایه شمالی آرژانتینه و خط استوا از کشورش عبور میکنه به همین دلیل آب و هوای کشورشون پرباران و استواییه٬ جنگلهای انبوه  آمازون که ریه کره زمینه به همراه پر آب ترین رود جهان یعنی رود آمازون در این کشوره٬ مردم این کشور به زبان پرتوگیس صحبت میکنن چون برزیل سالها مستعمره پرتغال بوده٬ رنگ پوست اغلب مردم برزیل قهوه ایه و قهوه از صادرات مهم این کشور به حساب میاد٬ دموکراسی تو برزیل قدیمیتر از آرژانتینه و برزیلیها کشور آرامتری نسبت به آرژانتین دارن٬ اقتصاد برزیل زیاد خوب نیست و متکی به چند محصول کشاورزی به ویژه قهوه و کاغذه ولی از اقتصاد آرژانتین پایدارتره٬ مردم برزیل مذهبی هستند و کاتولیک و فقر تو این کشور از تمام کشورهای آمریکای لاتین بیشتره. برزیلیها فوتبال رو از پرتغالیها یاد گرفتن و امروزه پر افتخار ترین تیم جهان به حساب میان اونها پنج بار فاتح جام جهانی شدند و فاتح ابدی جام ژول ریمه هستند و یه رکورد دست نیافتنی رو از خودشون به جا گذاشتن٬ برزیلیها زیبا بازی میکنن و به زیبا بازی کردن که به زبان خودشون به جوکوبونیتو معروفه بیشتر از نتیجه بازی اهمیت میدن پله بزرگترین بازیکن تاریخ برزیله و مایه افتخار اونها.

به نظر من وجود تیمهایی مثل آرژانتین و برزیله که مردم جهان رو انقدر علاقه مند به فوتبال کرده٬ بازی زیبا همیشه طرفدار داره و این دو تیم پرچمدار بازی زیبا هستند.

حمید رضا مقسمی

              زنده باد آرژانتین     

گابریل باتیستوتا

گابریل باتیستوتا را همه عالم میشناسند او که از بزرگ شدگان مکتب بوکا جونیورز بود در سال ۱۹۹۱ به فیورنتینا تیم شهر فلورانس پیوست و با این تیم یک فصل بد رو پشت سر گذاشت و فیورنتینا به سری بی سقوط کرد همگان فکر میکردند که گابریل جوان برای کسب در آمد و شهرت بیشتر مانند بیشتر بازیکنان فیورنتینا این تیم را ترک خواهد کرد ولی او که از بزرگترین تیمهای جهان پیشنهاد داشت در فیورنتینا ماند و این تیم را دوباره به سری آ باز گرداند و تبدیل به بازیکن محبوب شهر فلورانس شد٬ گابریل فصلی نبود که در آن کمتر از بیست گل بزند و این در حالی بود که تیمش فیورن بود و لیگی که در آن بازی میکرد کالچیو البته نه کالچیوی فعلی کالچیویی که در آن زمان بهترین لیگ دنیا بود و بهتریت بازیکنان سراسر عالم در آن بازی میکردند گابریل در فلورانس طوری محبوبیت پیدا کرد که مردم  این شهر مجسمه مرد محبوب خود را ساختند او نیز قدرت خود را به تمام عالم فوتبال نشان میداد گلهایی که میزد از همه نوع بود و در هیچ زمینه ای ضعف نداشت٬ باسر٬ شوت٬ ضربه ایستگاهی٬ همه و همه در تخصص گابریل بزرگ بود گل سوپر کاپ ایتالیا که بین تیم قهرمان کالچو (میلان ای سی) و قهرمان جام حذفی (فیورنتینا) به میلان زد را عالم هرگز فراموش نخواهد کرد او دو اسطوره خط دفاعی جهان یعنی جوزپه برگومی و پائولو مالدینی را با آن گل به سخره گرفت٬ گل به بارسلونا در لیگ قهرمانان در نیوکمپ که بعد از آن جمعیت حاضر را دعوت به سکوت کرد نیز در خاطره ها باقیست .

گابریل در تیم ملی آرژانتین هم یک ستاره بود و در جام جهانی ۱۹۹۴ با کلودیو کانیگیا زوج خط حمله آن تیم را تشکیل میدادند و همه از موفقیت این زوج حرف میزدند ولی ناکامی این تیم در آن جام گابریل را مهو کرد٬ جام جهانی ۱۹۹۸ که تا قبل از آن با هرنان کرسپو زوج خوبی را تشکیل داده بودند ولی با مصدومیت کرسپو و جانشینی لوپز که در حد پایینتری از کرسپو بود برای گابریل بد شد زیرا اصلاْ در بازی لوپز او را خوب تغذیه نمیکرد٬ جام آخر گابریل ۲۰۰۲ کره و ژاپن بود این بار ذهن آشفته بیلسا مربی کم خرد تیم ملی آرژانتین دشمن اول گابریل بود او همیشه یا گابریل را بازی میداد یا هرنان کرسپو را و نتیجه اش را همه دیدند حذف در مرحله ابتدایی. متاسفانه گابریل در لباس ملی هم نتوانست جام جهانی را لمس کند و این در حالی بود که او و هم تیمیهایش مستحق این مهم بودند.

گابریل در عرصه باشگاهی هم انتخاب درستی نداشت فیورنتینا برای گابریل بزرگ کوچک بود او دیر اقدام به ترک این تیم کرد و در اواخر دوارن بازیگری به رم پیوست و با این تیم توانست فاتح کالچو شود٬ او در بازی با فیورن تیمی که سالها برایش زحمت کشیده بود بعد از گل گریست ولی فلورانسیهای ناسپاس مجسمه او را به زیر کشیدند و او را به ناسزا گرفتند. بعد از رم گابریل به اینتر رفت و از آنجا هم راهی قطر شد و به دوران بازیگری فوتبالش در قطر خاتمه داد. گابریل شاید نتوانست عنوان مهمی در خور آن چه بود به دست بیاورد ولی محبوب قلبها شد و تا ابد در یاد و خاطرها میماند. لقب باتی گل برازنده این بازیکن بزرگ جهان فوتبال بود که از سوی هوادارانش به او داده شد.

شاید در زمینه باشگاهی خود گابریل دچار اشتباهاتی در انتخاب تیمش شد ولی در زمینه ملی بازهم این مدیران و سرمربیان نالایق تیم ملی آراژنتین بودند که استعداد او و صدها ستاره دیگر در تیم ملی این کشور را از بین بردند٬ اشتباهات تاکتیکی آلفیو بازلیه در جام جهانی ۱۹۹۴ که بیش از اندازه به دیگو مارادونا تکیه کرده بود و با محرومیت او در بازی دوم جام شیرازه تیم ملی آرژانتین از هم پاشید و او که همینک هم سر مربی تیم ملی آرژانتین است در آن زمان نتوانست از بازیکنان بزرگی چون باتیستوتا٬ کانیگیا٬ اورتگا٬ بالبو٬ ردوندو و روگری استفاده کند و با دو باخت مفتضحانه به بلغارستان و رومانی از دور مسابقات کنار رفت.

بعد از بازیله پاسارلا به دلیل داشتن موی بلند مدتها او را به تیم ملی دعوت نکرد و بعد از اینکه گابریل بخاطر فوتبال ملی آرژانتین دست از غرور خود برداشت و موهای خود را کوتاه کرد برای جام ۹۸ پاسارلا تیمی داشت از بازیکنانی که مدتها در تیم ملی بازی نکرده بودند و کاملاْ با هم نا آشنا٬ و نتیجه حذف در برابر تیم ملی هلند که به مراتب پایین تر از آرژانتین بود. جام جهانی ۲۰۰۲ هم به همین صورت جناب بیلسا از دو بازیکنی که جهان حسرت آن را میخورد ( باتیستوتا و کرسپو) یکی را به روی نیمکت مینشاند و عنوان میکرد که هر کس به او خرده بگیرد از فوتبال چیزی نمیداند نتیجه بی دانشی بیلسا هم حذف در دور اول بود برای تیمی که شانس اول قهرمانی بود.از گابریل یادی مانده و خاطره ای که ما را به روزهای آینده فوتبال آرژانتین امیدوار میسازد.

              زنده باد آرژانتین     

تولد وب سایت فیفا در ایران

سلام بچه ها تازگیها وب سایت رسمی فیفا تحت عنوان فیفا کلوپ آغاز به کار کرده که برای شروع بسیار خوب عمل کرده این وب سایت بازیهای جام ملتهای اروپا رو هم تحت پوشش خبری عالی داره که در لینک جداگانه ای به نامEURO 08 در حال اطلاع رسانیه. برای خبرهای دسته اول از این دو آدرس استفاده کنید و با اطلاعات خوبتون اونها رو در رسالتشون یاری کنید. به خدا حیفه نرید خیلی وب سایتشون فعال و خوبه. به امید قهرمانی آرژانتین در جام جهانی ۲۰۱۰  موفق باشید.

             زنده باد آرژانتین     

کلودیو کانیگیا

هنوز جام جهانی ۱۹۹۰ شروع نشده بود و قرار بود برای افتتاحیه این جام مهم که میزبانش تو اون سال ایتالیا بود دو تیم آرژانتین قهرمان دور قبل جام جهانی و کامرون تیم ناشناخته آفریقایی بازی کنن٬ برای اولین بار بعد از انقلاب قرار بود این بازیها از تلوزیون پخش مستقیم بشه و مردم مثل الان تب فوتبال نداشتن. روز قبل از بازی افتتاحیه تمرین تیم ملی آرژانتین از تلوزیون پخش شد و تو مردم این شایعه افتاد که در تمرین تیم ملی آرژانتین  یه زن بلوند داشته با مارادونا و یارانش تمرین میکرده؟؟؟؟!!!! زیاد نگذشت و با بازی اول آرژانتین مردم فهمیدن که اشتباه کردن و اون زن بلوند مهاجم جدید و جوان تیم ملی آرژانتین کلودیو پائول کانیگیا بوده.

ابتدا اون با شماره هشت برای تیم ملی آرژانتین بازی میکرد و متاسفانه با باخت ناباورانه آرژانتین تو بازی افتتاحیه به کامرون کسی بازی خوب کانیگیا و دریبلهای پیاپی اون رو ندید ولی تو بازیهای بعد کلودیو خودش رو به مردم جهان معرفی کرد. گل زیبای اون تو یک هشتم نهایی به کلودیو تافارل دروازه بان برزیل باعث حذف برزیل و معروفیت دو چندان کانیگیا شد ولی گل سرنوشت ساز دیگه ای هم کانیگیا زد. اون گل به ایتالیای میزبان بود که در بازی نیمه نهایی زده شد٬ زنگا دروازه بان ایتالیا در اون جام تا بازی با تیم ملی آرژانتین دروازه خودش رو بسته نگه داشته بود ولی کانیگیا روی پاس مارادونا  زنگا رو مغلوب کرد و بازی رو به تساوی کشید و در ضربات پنالتی آرژانتین میزبان رو شکست داد و به بازی نهایی رسید.

متاسفانه کانیگیا در بازی با ایتالیا در یک اقدام بچه گانه بی خود و بی جهت توپ رو با دست لمس کرد و کارت زرد گرفت و با دو کارته شدن بازی فینال با آلمان رو از دست داد و آرژانتین در بازی مهم فینال مهاجم ارزشمند خودش رو از دست داد. مارادونا در فینال جام جهانی تنها بود و با یه پنالتی مشکوک تیم آرژانتین بازی رو واگذار کرده و جام رو از دست داد. کانیگیا با بازیهای درخشانی که تو اون جام کرد از سوی هواداران تیم ملی آرژانتین لقب پسر باد رو به خودش اختصاص داد و بعد از جام به لیگ ایتالیا رفت و به عضویت تیم آ اس رم در اومد ولی ای کاش به اونجا نمیرفت.

مردم ایتالیا که اون گل رو یادشون نرفته بود با اون و مارادونا و دیگر آرژانتینیهای شاغل تو لیگ ایتالیا برخورد بدی کردن و بعد از مدتی مارادونا معتاد از آب در اومد و کانیگیا متهم به دوپینگ شده و محروم شد کانیگیا بعدها از رفتن به سرزمین مافیا ابراز پشیمونی کرد ولی نا امید نشد. جام جهانی ۱۹۹۴ برای آرژانتین جام انتقام بود و آرژانتین تیم خوبی داشت ترکیبی از بازیکنهای باتجربه گذشته مانند مارادونا و روگری و کانیگیا و بازیکنهای با آتیه جوان مانند باتیستوتا٬ ردوندو و اورتگا ولی بازهم مافیای فوتبال به آرژانتین اجازه خود نمایی نداد و با اعلام مثت بودن نتیجه آزمایش دوپینگ دیگو مارادونا و حذف اون از جام شیرازه تیم ملی آرژانتین از هم پاشید و از دور مسابقات کنار رفت.

بعد از جام جهانی ۱۹۹۴ با رویکار اومدن پاسارلا به عنوان سر مربی تیم ملی آرژانتین و تنفر اون از بازیکنان بوکا کانیگیا به تیم ملی دعوت نشد و پاسارلا تهمت وحشتناکی به بعضی از بازیکنهای دعوت نشده زد که کانیگیا هم داخل اونها بود. این تهمت وحشتناک برچسب همجنس باز بودن اونها بود که متاسفانه وضع بدی برای کانیگیا به وجود آورد. پاسارلا هم در جام جهانی ۱۹۹۸ نتیجه نگرفت و رفت ولی کانیگیا که دیگه پا به سن گذاشته بود با بازیهای زیبایی که در بوکا و گلاسکورنجرز از خودش به نمایش گذاشت دوباره به تیم ملی آرژانتین دعوت شد ولی دیگه اون پسر جوان و شاداب دوازده سال قبل نبود.

من با خودم فکر میکردم اگر بازیکنهای مانند کانیگیا و ... که در فوتبال آرژانتین دارن از بین میرن در کشورهای اروپایی متولد میشدن این کشورها چه استفاده هایی که ازشون نمیکردن؟؟؟ ولی متاسفم برای کشور آرژانتین که ستارهای پرفروغی مانند کانیگیا و ... توش از بین رفته و دارن از بین میرن و فدراسیون فوتبال این کشور با اشتباهاتی از جمله انتخاب مربیان ناکارامد برای تیم ملی این کشور داره به این کار دامن میزنه. ای کاش قدر این ابر ستاره ها دونسته میشد. ای کاش

              زنده باد آرژانتین     

گل مارادونا به انگلستان در جام جهانی 1986

گلی که دیگو آرماندو مارادونا تو جام جهانی ۱۹۸۶ به انگلستان زد تا ابد تو خاطره ها میمونه٬ کاری که اون روز دیگو با توپ کرد یه جادوگری بود که کمتر کسی موفق به انجام این کار میتونه بشه و فقط یکبار لیونل مسی هموطن دیگو تونست تا حدودی شبیه به اون رو انجام بده ولی لیگ اسپانیا کجا و جام جهانی اون هم با بازیکنهای انگلستان این کار رو کردن کجا!!!!

من کلیپ اون گل زیبا رو براتون گذاشتم پلی رو بذنید و ببینید امیدوارم ازش لذت ببرید فقط اونهایی که مثل من اینترنتشون کم سرعته باید صبر کنن یکبار تا آخر با قطع و وصل پخش بشه برای دفعات بعد بدون قطعی و زیبا براشون پخش میشه.

     wais:

              زنده باد آرژانتین     

ماریو کمپس

ما فقط از اون شنیدیم و متاسفانه شاهد بازیهای زیباش نبودیم اون و همبازیهای مصممش تو جام جهانی ۱۹۷۸ کار بزرگی کردن چون تا اون موقع آرژانتین نتونسته بود جام جهانی رو فتح کنه و اونا با وضعیت سختی که دیکتاتورها تو آرژانتین به وجود آورده بودن کار سختی پیش رو داشتن. ماریو با همبازیانی مثل دانیل پاسارلا٬ لوی لوکه٬ اسوالدو آردیلس٬ اوبالدو فیلول٬ ترو خولیوس٬ آلبرتو ترانتینی و ... تونستن جام رو تو بوینس آیرس نگه دارن و فریاد زنده باد آرژانتین رو تو دنیا طنین انداز کردن.

ماریو این افتخار رو داره که جزء معدود بازیکنان انگشت شماریه که تونستن تو تاریخ جامهای جهانی هم بهترین بازیکن جام بشن و هم بهترین گلزن افتخاری که دیگو هم اون رو نداره! اون تو جام جهانی ۷۸ لقب فرزند نیک وطن رو گرفت٬ وطن سردی که زیر چکمه های دیکتاتورهای نظامی در حال جان دادن بود. مردم آرژانتین با این قهرمانی کمی از دردهای خود رو فراموش کردن و به روزهای اینده امیدوار شدن.

ماریو تو دوران بازیگری باشگاهیش هم اسطوره تیم والنسیا بود٬ در آن زمان مثل امروز قانون بوسمن نبود و یکبازیکن وقتی به اروپا میرفت که واقعاْ بزرگ بود و بازی تو لیگ دیگر کشورها کار سختی بود چه برسه به اسطوره شدن که این مهم رو هم ماریو به دست آورد تا کاری نمونده باشه که نتونه انجام بده حیف که ماریو هم مثل دیگر ستاره های فوتبال طلایی آرژانتین زود از درخشش افتاد و نامش به نیکی در صفحات تاریخ باقی موند.

              زنده باد آرژانتین     

فرناندو ردوندو

برای اولین بار تو جام جهانی ۱۹۹۴ آمریکا دیدمش جامی که آرژانتین با هزار برنامه اومده بود تا جبران مافات کنه٬ ردوندوی جوان انقدر خوب بود که تو ارنج اصلی با  سردارانی چون دیگو مارادونا٬ کلودیو کانیگیا٬ گابریل باتیستوتا٬ اسکار روگری٬ روبرتو آیالا و... هم بازی بشه اما افسوس که اولین تجربه جام جهانی ردوندو با اون اتفاق تلخ همراه شد با مثبت اعلام کردن نتیجه آزمایش دوپینگ مارادونا  و محرومیتش شیرازه تیم ملی آرژانتین از هم پاشید و اونها در دو بازی بعدشون بازنده میدان شدند و از مسابقات کنار رفتند.

بازیکنان جوان مستعد زیادی در اون دوران در کشور آرژانتین وجود داشتند که داشتن هر یک از اونها آرزوی هر کشوری بود بازیکنانی مانند گابریل باتیستوتا٬ آبل بالبو٬ خاویر زانتی٬ آریل اورتگا٬ سباستیانو رامبرت٬ هرنان کرسپو و... فرناندو ردوندو به همراه تمام این بازیکنها استعدادشون هرز رفت و دلیلش خلاء نبودن ابرمرد تاریخ فوتبال آرژانتین مارادونا بود . دستندر کاران٬ مردم ٬ مربیان و مسئولین سازمان فوتبال آرژانتین گویی نمیخواستند قبول کنند که مارادونا رفته و دیگر بازنمیگردد آنها تا یک جوان با استعداد را میدیدند بلافاصله او را با دیگو مقایسه میکردند و از او همان توقع را داشتند این مسئله باعث میشد به بازیکنان جوان فشار روانی عظیمی وارد گردد و آنها نتوانند بازی خود را به نمایش بگذارند.

بعد از جام جهانی ۱۹۹۴ آلفیو بازیله از مربی گری تیم ملی آرژانتین برکنار شد و جای او را دانیل پاسارلا گرفت. پاسارلا سمبل باشگاه ریور پلات بود به خاطر تعصبی که به این تیم داشت.  پاسارلا این تعصب را متاسفانه به عرصه مربی گری تیم ملی وارد نمود او به دلایلی بچه گانه از دعوت نمودن بازیکنان حاضر و سابق بوکاجونیورز خودداری میکرد دلایلی مانند موی بلند که مضحک بود زیرا بیشتر جمعیت کشور آرژانتین را سرخپوستان تشکیل میدادند و موی بلند در این جامعه عرف بود.

همه بازیکنان موهای خود را کوتاه کردند تا فرصت پوشیدن لباس تیم ملی را از دست ندهند بجز یک نفر آن یک نفر فرناندو ردوندو بود٬ ردوندو موی خود را نزد و پاسارلای لجوج او را دعوت نکرد تا اینکه در آستانه جام جهانی ۱۹۹۸ پاسارلا دست از لجبازی برداشت و او را دعوت کرد ولی این بار ردوندو بود که حاضر نشد دعوت او را بپذیرد٬ ردوندو میخواست به پاسارلا بفهماند که کارش اشتباه بوده ولی بیشترین ضرر را از این کار خود او و هواداران فوتبال آرژانتین دیدند. ماتیاس آلمیدا هر چه قدر هم که خوب بود نمی توانست مانند ردوندو باشد زیرا ردوندو در عینی که مدافع هافبک خوبی بود بازیسازی را به خوبی انجام میداد کاری که آلمیدا نمیتوانست مانند او انجام دهد و ورون جوان هم بیش از اندازه متمایل به جلو بود٬ حیف از ردوندو و تیم ملی آرژانتین در آن جام که با شایستگی حذف شد. بعد از آن جام نیز ردوندو با مصدومیت بدی که برایش پیش آمد دیگر هیچگاه نتوانست پیراهن تیم ملی آرژانتین را به تن کند.

در عرصه باشگاهی ردوندو مانند تیم ملی زیاد بد شناس نبود او بعد از ترک بوکا به رئال مادرید پیوست و با این تیم موفق به فتح لالیگا و جام قهرمانان اروپا شد٬ بازیهای زیبای او در رئال باعث شد که هواداران زیادی پیدا کند و این امر از چشم مسئولین رئال پوشیده ماند تا اینکه آنها برای خریدن لویز فیگو ستاره خط میانی بارسلونا رقیب دیرینه رئال او را به میلان ای سی فروختند٬ این انتقال که بیشتر جنبه سیاسی داشت و مادریدی ها میخواستند بارسا را با افت روحیه مواجه سازند زیاد در نظر هواداران مادرید خوش آیند نبود زیرا آنها ردوندو را دوست داشتند٬ مردم مادرید در روز وداع ردوندو با رئال به فرودگاه رفته و خشم خود را ابراز نمودند ولی دیگر فایده نداشت ردوندو به میلان رفته بود.

ردوندوی بد شناس در ابتدای ورود به تیم ای سی میلان با مصدومیت شدید مواجه گشت که او را دو سال از صحنه فوتبال دور کرد و بعد از دو سال دوری از فوتبال فرناندو ردوندو دیگر جوان نبود تا بتواند خود را به سطح اول فوتبال جهان برساند او در میلان یا نیکمت نشین بود یا در روی سکو ها و این پایان تلخ مردی بود که خواست مانند روگری در جلوی خط دفاعی آرژانتین ستاره ای باشد و نشد.

حمید رضا مقسمی

              زنده باد آرژانتین     

دژ محکم تیم ملی آرژانتین در دهه 80

ده ۸۰ میلادی دفاع تیم ملی آرژانتین دفاع مستحکمی داشت به نام سرجیو باتیستا که با شماره ۴ در آن تیم انجام وظیفه میکرد٬ باتیستا همچون دژی مستحکم بود که عبور از آن بسیار سخت مینمود و کار هر کسی نمیتوانست باشد. باتیستا در سال ۱۹۸۶ در تیم فاتح جام جهانی حضور داشت.

باتیستا به همراه روگری و جیوستی سالهای خوبی را در تیم ملی آرژانتین گذراندن و در سیستم ۳ ۵ ۲ دکتر کارلوس بیلاردو (مربی وقت تیم ملی آرژانتین) که خود مبتکر آن بود جا افتاده و تا سال ۹۰ با هم بودند که در جام جهانی  ۱۹۹۰ و بعد از فینال آن دیگر کسی باتیستا را ندید٬ فاجعه فینال ۹۰ که دیگو و یارانش در آن بازی را به تیم ملی آلمان فدرال واگذار کردند همچون آواری بر سر فوتبال آرژانتین آمد که تا به حال هم نتوانستن از زیر این آوار بیرون بیایند.

یک مشکل دیگر دفاع آن موقع آرژانتین داشت و آن خشونت زیاد بود که در تمام تیمهای آمریکای لاتین دیده میشد و آرژانتین بهای گزافی را برای آن داد اخراج دو بازیکن در فینال جام جهانی ۱۹۹۰ و نه نفره شدن در حالی که کانیگیا را هم بخاطر دو اخطاره بودن از دست داده بودند و این یعنی مرگ. مسئولان و مریبان و کارشناسان آرژانتینی همان موقع پی به این ایراد بزرگ بردند و تا به حال در تلاشند آن را حل کنند و تا حدودی موفق به این کار شدند.

باتیستا جانشینانی در تیم ملی آرژانتین دارد که بسیار شایسته اند و جای باتیستاها را پر میکنند بازیکنانی مانند هاینزه٬ ساموئل٬ کولوچینی٬ میلیتو٬ گاگو ٬ سورین و ...

حمید رضا مقسمی

            زنده باد آرژانتین